Tutaj znajduje ujście moja ciekawość świata i "mentalna nadwydajność". Piszę o ADHD, rozwoju osobistym, psychologii i podejmowaniu decyzji. Rozkładam złożone tematy na części pierwsze, szukam zależności i sprawdzam, co naprawdę pomaga nam lepiej funkcjonować.
Dziecko z ADHD nie musi wyglądać jak szkolny wichrzyciel. Nie każde biega po klasie, nie każde przeszkadza, nie każde sprawia problemy wychowawcze. A jednak wiele z tych dzieci od początku doświadcza świata inaczej: intensywniej, bardziej chaotycznie, z większą trudnością w skupieniu, regulowaniu impulsów i porządkowaniu codzienności.
Czytaj wpisWielu mężczyzn o swoim ADHD dowiaduje się dopiero w dorosłości. Czasem wtedy, gdy rozpada im się organizacja życia zawodowego. Czasem po kolejnych konfliktach w związku. Czasem po latach leczenia z powodu lęku, depresji albo wypalenia. Czasem dopiero wtedy, gdy diagnozę dostaje ich dziecko i nagle okazuje się, że opis objawów pasuje również do ojca.
Czytaj wpisPrzez długi czas ADHD w zbiorowej wyobraźni miało jedną twarz: chłopca, który nie może usiedzieć w miejscu, wszędzie go pełno i przeszkadza na lekcjach. Ten obraz okazał się jednak nieprawdziwy. Coraz wyraźniej widać, że u dziewczynek i kobiet ADHD często przebiega inaczej: mniej widowiskowo, ciszej, bardziej „do środka” - właśnie dlatego bywa tak długo niezauważone.
Czytaj wpisKoncepcja „podróży bohatera” została opisana przez Josepha Campbella, profesora literatury i mitoznawcę, w książce The Hero with a Thousand Faces z 1949 roku. Campbell analizował mity, legendy i opowieści z różnych kultur — od starożytnej Grecji, przez hinduizm i buddyzm, aż po tradycje rdzennych społeczności. Zauważył, że mimo ogromnych różnic kulturowych wiele historii ma podobną strukturę.
Czytaj wpisKiedy mówimy o prokrastynacji, pewne skojarzenia pojawiają się niemal automatycznie — brak dyscypliny, słaba organizacja, lenistwo. Tymczasem badania pokazują coś znacznie ciekawszego. Jednym z najważniejszych badaczy tego zjawiska jest Piers Steel, autor książki The Procrastination Equation. I właśnie od jego podejścia warto zacząć.
Czytaj wpisTo narzędzie pomagające zobaczyć, co jest dla człowieka naprawdę ważne. Ułatwia wychwycenie różnicy między tym, „jak chciałabym żyć”, a tym, „jak faktycznie żyję i podejmuję decyzje”. W coachingu wykorzystujemy je, by zwiększyć świadomość co kieruje naszymi decyzjami, gdzie pojawia się konflikt wewnętrzny, dlaczego pewne cele dają energię, a inne mimo logiki pozostają dla nas obojętne emocjonalnie.
Czytaj wpis